بهار نارنج

بار دل نیست ، آشنای من است  . دل بی قرار و قرار دل بی قرار من است .

   این همه عاشق داری   

   آخرین شمع   

این شمع هم که تمام شود ، دیگر شمعی ندارم .

   تکرار مکررات   

آخرین تکه نان ، دلهره های بی پایان ، روزهای بی انجام ، وعده های بی فردا ...

   ...   

هنگامه ای در راه است ...

   نون والقلم   

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ /  مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ /  وَإِنَّ لَکَ لَأَجْرًا غَیْرَ مَمْنُونٍ /  وَإِنَّکَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِیمٍ /  فَسَتُبْصِرُ وَیُبْصِرُونَ /  بِأَییِّکُمُ الْمَفْتُونُ /  إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ /  فَلَا تُطِعِ الْمُکَذِّبِینَ /  وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ /  وَلَا تُطِعْ کُلَّ حَلَّافٍ مَّهِینٍ /  هَمَّازٍ مَّشَّاء بِنَمِیمٍ /  مَنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ /  عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِکَ زَنِیمٍ /  أَن کَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِینَ /  إِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ /  سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ  ...

سوگند به قلم و هر آنچه می نگارد ... دیر نخواهد پایید که همگان بدانند آنچه پروردگارت از نخست می دانست ... پس از کژگفتاران کناره گزین و سوگند دروغ را گردن منه که روز موعود نزدیک است ...

   روز از نو ، روزی از نو   

سیزدهی رفت ، چهاردهی آمد و چندین ده دیگر نیز پیش روست ، صاحب عددا ! ده ما را آنچه از ده های تو بر نیامد ... که تو خود بزرگترین شاهد این جفایی ... که در این مقام هزاران منزل از ایوب پیشم و از یعقوب هزاران روز چشم به راه تر ... که دیگر مرا یارای بیش نیست ... که ...

   به یاد دیار   

   هوای خانه ...   

   ماه   

خواب ماه را در آب ، دستی ، بی رحمانه برآشفت ... به قصد تقرب ...